| تبليغات | X |
|
« بشکند آن قلمی که ، ننویسد بر سربازان خمینی چه گذشت. »
|
رفیــــقانم دعا کردند و رفتنــد مــــــرا زخمی رها کردند و رفتنــــد
رهــــا کردند در زندان بمانـــم دعـــــا کردنــد سرگردان بمانـــــــم
شهـــادت نردبان آسمان بـــود شهــادت آسمـان را نردبان بـــــــود
چـــرا برداشتند این نردبــان را چــــــرا بستنـــد راه آسمــــــان را
مــرا پایی به دست نردبان بود مــــرا دستی به بام آسمـان بــــود
تـــو بالا رفته ای من در زمینم بـــــرادر روسیاهـــم شرمگینــــــم
مـــرا اسب سفیــدی بـــــود روزی شهــــادت را امیــدی بـــود روزی
دراین اطراف دوش ای دل تو بودی نگهبان دیشب ای غافل تو بـودی
بگـــو اسب سفیدم را که دزدیـــد امیــدم را امیــدم را کـــه دزدیـــد
هیچ تا به حال به این فکر کرده ای که جنگ هنوز هم که هنوزه بعد از گذشت
سالها تمام نشده است .شاید با خودت بخندی حتی لحظه ای هم مکث نکنی
و در این جمله اندیشه .
اگر انصاف داشته باشی ،بگویی جنگ سالهاست تمام شده اما اگر ........
با خودت میگویی ، کدام جنگ ، جنگ ، کسی مجبورشان نکرده بود.
هر گاه به این فکر میکنم که مسئله ای خاتمه یافته تازه میفهمم که شروع
شده .
جنگ شروع شداما در پایان جنگ .
جراهت جنگ ادامه دارد !
مفقودالاثرها
مفقودالجسدها
شیمیایی ها
موجی ها
از قافله جامونده ها
روزی ده بار خاک های شلمچه و فکه و طلاییه و .... توسط گروه تفحس زیر و رو
می شود هر روز پلاکی ، لباسی ، شهیدی .........
به کدام گوشه ی ایران خزیده ای که از همه چیز جا مانده ای .
