بار دیگر سختی قلم را با نرمی انگشتانم عجین میکنم و مینگارم از پس مشکلاتی

که نفس کشیدن را برایم دشوار کرده است .

ندیدمش .....!!

صدای خس خس نفسهایش را نشنیده ام .....!!!

فقط میدانم که او هم زمانی .....

چقدر نفس کشیدن برایش دشوار است .

چقدر سخت لبهایش را روی هم می گذارد ، تا شاید ته مانده ی صدایی تارهای

صوتیش را به حرکت در آورد و کلماتی نامفهوم را به گوش کسی برساند .

ندیدمش !!

او هم من و تو را ندیده بود .

نفس می کشیم غافل از اینکه نفس کشیدنمان را مدیون کسانی هستیم که ...............................

خیلی سخته نوشتن در مورد ارزش ها ........